Home

To tylko teatr?

Na scenę wchodzi jeden aktor, który gestem przywołuje innych artystów, ustawia ich tam, gdzie chce i tworzy teatr. To reżyser-twórca, który szlifuje talenty. Tak zaczyna się nowa sztuka teatru Krzesiwo działającego w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym przy ul. Koźmińskiej w Warszawie.

Reżyser stwarza nowe światy, ma do dyspozycji pustą kartkę papieru – scenę, na której maluje swoje obrazy – słowem, ruchem, światłem, a nawet ciszą. Poszukuje, prowokuje widzów, pobudza do przemyśleń. Próbuje odpowiedzieć na pytanie: skąd zło? („unde malum?”). Gdzie ma swój początek negatywna siła, która niszczy i zabija? Przedstawia swoją wizję: na scenie pojawia się kuglarz, magik, który wygrywa w kości z uosobieniem dobroci i przejmuje władzę nad światem. To jednak sztuka w sztuce, tylko teatr…
Reżyser wodzi za sznurki swoich aktorów, pokazuje im, czym jest gra na scenie. Czują się jak narzędzia w jego rękach, manekiny bez swojego zdania. Buntują się przeciwko temu, ale jest to dobry bunt, bo twórczy, kreatywny. Młodzi artyści chcą opowiadać swoje historie, chcą wyrażać siebie. Czy mogą?

Ta sztuka to rozważania na temat teatru, istnienia zła, ale także kultury masowej, komercyjnej, konsumpcjonizmu. Pokazuje współczesnego widza, który żąda prymitywnej rozrywki, doprowadzając w ten sposób do upadku kultury wysokiej. W świecie ukazanym w spektaklu nie ma miejsca na indywidualizm, jednostka nie ma szans, nie ma tolerancji dla odmienności. Tylko konformiści, oportuniści zasługują na szacunek.
„To tylko teatr” urzeka widza warsztatem słowa, dynamiką, różnorodnością problemów i znakomitą grą aktorów. Sztuka jest pełna humoru, energii, ale także poważna i pobudzająca do refleksji. Jak w większości spektakli Krzesiwa, podobnie w tym scenografia i kostiumy były ograniczone do minimum. Dzięki temu słabowidzący uczniowie nie mieli problemów z odnalezieniem się w gąszczu rekwizytów. Poza tym ich teatr wyraźnie pokazuje, że najważniejszy jest człowiek, jego ciało i słowa, i że aktor może niekiedy wyrazić więcej bez zbędnych przedmiotów.
Premiera sztuki wyreżyserowanej przez Ryszarda Polaszka odbyła się 2 kwietnia w Teatrze Staromiejskim w Warszawie. Teatr Krzesiwo istnieje od 1992 r., wystawił już wiele spektakli, m.in.: „Powrót Szymona Kutyby”, „Czary”, „Próby”, „Improwizacje”, „Wena i Klio”, „Domek z kart”. Był wielokrotnie nagradzany na ogólnopolskich festiwalach.
Reżyserem i autorem wszystkich scenariuszy jest wychowawca z internatu, Ryszard Polaszek, a aktorami licealiści i najstarsi gimnazjaliści z ośrodka. Poświęcają wiele czasu na próby, uczą się ról i integrują się ze sobą. Gra na scenie jest dla nich nie tylko zabawą i ciekawą formą spędzenia wolnego czasu, ale także swego rodzaju terapią, sposobem na uwolnienie emocji, przełamanie barier i wyrażenie siebie.
Barbara Zarzecka

źródło: magazyn „Pochodnia”

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s